சூஃபிப் பாடல்(Sufi Song) – 8

ஏகன் அன்பாம் உண்மை
தூய நெஞ்சின் தன்(ண்)மை
மாயை என்னும் பொய்ம்மை
மாய மின்னும் மெய்ம்மை

அன்பை மறந்துத் துஞ்சும்
உன்னை எழுப்ப நெஞ்சுள்
தட்டும் பரம குருவைப்
பற்ற இரவு விடியும்

பரம குருவைத் தேடிப்
புறத்தே திரிந்துங் காணாய்
அகத்தே திரும்பி நாடு
உகந்தே அருவைக் கூடு

இறக்கும் மனித உருவைச்
சிறக்க மேலே ஏற்றிச்
சிரத்தைக் காலில் தேய்த்தோ
பரம ஏகன் காண்பாய்

பரம ஏகன் உண்மைத்
தரமே நேச நெஞ்சம்
தவமே மார்பைப் பிளக்க
ஏகனைப் பார்க்க லாகும்

அனந்த உருக்கள் பண்ணும்
மனத்தைத் திருப்பி நெஞ்சுள்
மின்னுங் குருவைக் கண்டு
சுத்த அருவைச் சேர்வாய்

சுத்த அருவுள் ஒன்றி
மின்னுஞ் சித்த குருவைப்
பற்ற நெஞ்ச குகையுள்
உய்வாய் இன்பங் காண்பாய்

மார்பின் இடமும் வலமும்
மேலுங் கீழும் நடுவும்
ஏழு தாழ்கள் திறக்க
ஏகன் மெய்ம்மை விளங்கும்

நாவை வாயுள் பூட்டு
பேச வேணாம் வீணே
ஏழு தாழ்கள் திறக்க
ஏகன் தாளைச் சேர்வாய்

மார்பில் கவனம் வைத்து
ஏகன் அன்பை உணர்வாய்
நேசன் உண்*மை பாயும்
ஏழு தாழ்கள் உடையும்

எளிய மார்க்கஞ் சொன்னேன்
கனிய வேண்டும் நெஞ்சம்
பனிக்க வேண்டுங் கண்மை
சரணம் ஏகன் பாதம்

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: